MACH-IP

Interview Marcel van Lochem

Marcel van Lochem, Algemeen directeur van MACH-IP, heeft dit jaar voor het eerst de internationale 100km Dodentocht® gelopen. Op vrijdag 9 augustus om 21u00 stipt ging deze in Bornem voor de 50ste maal van start. De 100 km Dodentocht is een niet-competitieve wandeling met de uitdaging om 100 km te wandelen (of te joggen) in minimum 10 uur en maximum 24 uur. Aan deze tocht deden 13.011 mannen en vrouwen mee, waarvan er 9.755 de finish hebben gehaald.
Wanneer ben je op het idee gekomen om deze tocht te gaan lopen?
In december 2018 kwam de Dodentocht ter sprake omdat een vriendin deze tocht op haar bucketlist had staan. Ze had 2 keer eerder een poging gedaan om de tocht uit te lopen maar moest de laatste keer na 70 km opgeven. Toen heb ik voorgesteld om met haar mee te gaan trainen. Door dit structureel en volgens een bepaald schema te doen ben ik op het idee gekomen om de tocht mee te gaan lopen. Het was voor mij een super sportieve uitgedaging.

Hoe heb je je voorbereid?
In de eerste maanden van dit jaar hebben we een aantal tochten gemaakt van 20 tot 25 km per keer. Daarna liepen we 2 keer per week afstanden van 35 tot 45 km per keer. De frequentie lieten we oplopen naarmate de tocht dichterbij kwam.

Waarom ben je niet met een kortere tocht begonnen?
Ik heb nooit de ambitie gehad om lange afstanden te lopen en was eerlijk gezegd ook nooit op het idee gekomen om dit te gaan doen. Omdat deze vriendin de tocht eerder zonder succes had gelopen werd dit ons doel. Samen gaan voor de 100 km.

Vind je lange afstand lopen leuk, of zie je het alleen als een uitdaging?
Afstanden van 30, 40 tot 45 km zijn best leuk, maar dan wel afhankelijk van waar je loopt. Het weer en de omgeving is hier ook op van invloed. Langere afstanden vind ik niet echt leuk, maar als ik dit mezelf tot doel heb gesteld dan ga ik er zeker voor.

De langste afstand die je tijdens je training hebt gelopen is 50 km. Had je bij die training het gevoel dat je die afstand kon verdubbelen?
Na de training van 50 km had ik eerlijk gezegd niet verwacht dat ik daaroverheen zou kunnen. Laat staan dat ik de afstand zou kunnen verdubbelen. Maar als je er eenmaal voor staat dan krijg je een andere mindset en stel je jezelf er mentaal op in.

Na hoeveel km tijdens deze tocht kreeg je het zwaar? Hoe ben je daarmee omgegaan?
Mentaal kreeg ik het na 30 km al heel zwaar. De tocht start om 9 uur ’s avonds en dan wordt het al donker. En ’s nachts lopen is echt verschrikkelijk, want er is geen support langs het traject (overdag wel) en het enige wat je denkt is: “hoe kom ik deze nacht door”. Je krijgt een soort mantra in je hoofd: je zegt steeds tegen jezelf: “Als het licht wordt dan haal ik het!”
Fysiek kreeg ik het bij 85 km echt zwaar. Ik voelde de blaren in mijn voeten springen, je lijf gaat protesteren, maar je verbijt de pijn en gaat door. Zeker als je al zover bent want je hoeft nog ‘maar’ 15 km, dus nog maar 2 uur te lopen.

Heb je onderweg momenten gehad dat je ermee wilde stoppen?
Nee, er is geen moment geweest dat ik wilde stoppen, maar ik kan niet ontkennen dat ik het wel heel zwaar heb gehad.

Je bent ruim 21 uur onderweg geweest. Je hebt de nacht dus overgeslagen. Hoe heb je dat ervaren?
De nacht overslaan viel me wel mee, daar had ik niet veel last van. Je bent vermoeid in je hoofd en je komt in een soort trance, waardoor je je pijntjes eigenlijk vergeet.

Hoe was de verzorging onderweg?
Bij iedere controlepost was er eten en drinken: fruit, broodjes, soep en frisdrank. Onze partners reden in de auto mee van post tot post met extra eten en drinken, peptalk en een schouderklopje. Daarnaast heel veel mentale support van familie en vrienden in de vorm van facebookberichtjes, kaartjes en groepsappjes enz.

Hoe was de aankomst bij de finish, hoe voelde je je, was je blij, opgelucht, kapot?
Ik was voldaan, trots en helemaal kapot. Daarnaast superblij dat ik het samen met mijn vriendin gehaald had, want dat was het doel!
Toen ik zag dat mijn ouders bij de finish stonden als verrassing kreeg ik daar natte oogjes van.

Ga je volgend jaar weer meedoen met deze Dodentocht?
Dat ga ik zeker niet doen! Het doel is bereikt, de uitdaging is er niet meer, dus is het klaar.

Als je nu terugkijkt en je ziet wat je hebt gepresteerd dan ben je vast wel trots op jezelf.
Daar kan ik kort over zijn. Jazeker, ik ben heel trots op mezelf.
Ik ben blij met de medaille en de oorkonde die ik na deze zware tocht heb ontvangen en ik denk dat als ik daar af en toe naar kijk dat ik dan weer trots op mezelf ben.

Kun je jouw inzet vergelijken met de manier waarop je leiding geeft aan jouw bedrijf?
Voor ieder doel dat ik heb ga ik voor 200%. Dat geldt voor alles waar ik mee bezig ben. Stoppen is geen optie!

Partners van MACH-IP

Eden Springs
VvAA
Paans
ThermoKings
HTC parking & security bv
MDM Accountants
Trane Technologies
Bouter Professionele keukens
Deze website werkt met cookies om het gebruik te kunnen analyseren en het gebruikersgemak te verbeteren.
Bekijk ons cookiebeleid voor meer informatie.

Niet meer tonen